Oost-Duitsland-Commissie

In het najaar vindt er een uitwisseling plaats met de Evangelisch Lutherse kerk in Lambrechtshagen, in het voormalig Oost-Duitsland. Dit contact is er sinds 1984. De reis gaat jaarlijks afwisselend naar Duitsland en Nederland, met als hoogtepunt een gezamenlijke dienst in de eigen gemeente. De uitwisseling wordt altijd aan een thema gewijd.

👥 Hannie Keizer

Verslag uitwisseling 2019

Vrijdagmorgen 27 september om 8.45 was het weer zover. Verzamelen bij de Damkerk en om 9.00 uur vertrokken we met drie auto’s vol richting Lambrechtshagen, uitgezwaaid door enkele thuisblijvers. Het weer was mooi dus we vertrokken met goede moed en blij van zin. Maar net zoals in onze provincie bleef ook de weg naar Rostock niet zonder oponthoud door werkzaamheden aan de weg, bij Bremen en Hamburg kwamen we flink in de file, vervelend voor de chauffeurs die verder uitstekend op elkaar ingespeeld waren zodat we soepeltjes gedrieën door het verkeer walsten. Met regelmatig een plas- en fourageerpauze en om even de stijve spieren wat los te maken verliep de reis voorspoedig.

Om een uur of vier in de middag kwamen we op de plaats van bestemming aan. Het ontvangstcomité bestaande uit wat dames drentelde rond in het vriendelijke namiddagzonnetje. We stapten uit en onmiddellijk was het pleintje vol met vrolijke kreten en werd er stevig omhelsd, niet verwonderlijk als je bedenkt dat er sinds september 1985 ieder jaar ontmoetingen zijn, tegenwoordig één kaar per jaar maar in de beginperiode ook vaker. Warme  vriendschappen zijn ontstaan en worden onderhouden ook via de mail en telefonisch houden de mensen elkaar tussentijds op de hoogte van het wel en wee.

De telefonische tamtam werd in werking gesteld en al snel druppelden de anderen binnen tot ieder die een of meer gasten zou herbergen er was en we vertrokken naar onze gastgezinnen.

Voor mij was het allemaal nieuw, ik was voor de eerste keer mee dus dan is het in het begin even aftasten en wennen. Zoeken naar iets om te zeggen en dan ook nog in het Duits.

Om 18.00 uur kwamen we allemaal weer bij elkaar in het zaaltje van de kerk voor ontmoeting met de andere gemeenteleden en ter versterking van de innerlijke mens. Zowel het eerste als het tweede verliep prima, al gauw was het een gekwebbel en gekwetter dat het een aard had en het was goed van eten en drinken. Er was heerlijke soep en vele soorten salades met brood. Daarbij een biertje, wijntje of iets fris, het was prima voor elkaar.

Kina had ons in de auto verteld dat ze deel uitmaakt van een appgroepje en dat daarin al meegedeeld was dat ons een verrassing te wachten stond. We waren nieuwsgierig. Vanaf 18.00 uur vulden het pleintje en de kerkzaal zich met steeds meer, steeds meer mensen. Het duurde niet lang of er klonken enthousiaste kreten uit de Hollandse groep, Sommigen hadden Martin Witte ontdekt in de aangroeiende groep en waren blij verrast. Wat bleek: toevallig vielen dit weekend twee ontmoetingen samen, de ontmoeting met de partnergemeente uit Groningen en de ontmoeting met de voormalige voorganger Martin Witte met enkele gemeenteleden uit zijn huidige standplaats Süder Wilstrup in het Noord-Sleeswijkse deel van Denemarken. Het was dus een drukte van belang die avond.

De volgende dag, zaterdag was er een mooi programma voorzien. Om 10.00 uur gingen we van start met onze gastheren en –dames. We gingen richting Ahrenshoop een kunstenaarsdorp met een inwonertal van 648 in de regio Vorpommern-Rügen dat ligt op het schiereiland Fischland-Darss-Zingst op 55 km van Lambrechtshagen. Daar maakten we een rondwandelingetje van een uur langs het winderige strand en door het zonnige en kleurrijke dorpje. We verzamelden weer op de parkeerplaats bij de kerk, een bijzonder mooi  klein houten schipperskerkje, zeer de moeite waard om even te bekijken.

Na Kaffee und Kuchen op de parkeerplaats ging de reis verder richting Hanzestad Stralsund, nog weer 70 km verder. De reis ging over provinciale wegen met een glooiend landschap. Vanuit Stralsund kun je met de auto over de langste brug van Duitsland (4,1 km) naar Rügen. Maar daar gingen we niet naartoe, we gingen naar de haven van Prerow om op een “Dampfschiff”  een rondvaart te maken door het Vorpommersche “Boddenlandschaft” een broedgebied voor zeldzame watervogels.

Twee keer per jaar, in het voorjaar en in de herfst, komen 60.000 kraanvogels – dat is meer dan een derde van het totale bestand in Europa – op weg van en naar Scandinavië binnen zweven in een karakteristiek, grillig verdeeld landschap dat tussen Rostock en het eiland Rügen aan de kust van de Duitse Oostzee ligt. Het meer dan 800 vierkante kilometer grote Nationaal Park Vorpommersche Boddenlandschaft beschermt een van de laatste, nog intacte grote landschappen van Europa dat niet alleen een broedgebied is voor tal van zeldzame watervogels, maar ook een kraamkamer voor vissen en een toevluchtsoord voor amfibieën.

Het omvat twee grote lagunegebieden, de Bodden. De helft van het Boddenlandschaft ligt onder het water van het grootste brakwatermeer ter wereld. Talrijke dieren- en plantensoorten hebben zich in de loop der jaren aangepast aan het lage zoutgehalte.

Behalve vogels zagen we ook Aziatische buffels die de moerasgronden begrazen en we hadden het voorrecht om een zeerob te kunnen spotten die net even z’n snuit boven water stak. In één van de weilanden zagen we een vos voorbijschieten, ongetwijfeld aangetrokken door de geur van een kadaver waar de vogels druk mee bezig waren.

Na de rondvaart moesten we snel naar huis want om 18.00 uur begon het gezamenlijk concert van het koor van Lambrechtshagen en het koor van Martin Witte uit Süder Wilstrup. Aansluitend was het weer een drukte van belang, er werd heerlijk gegeten en gedronken en het gonsde van de gesprekken tussen oude en nieuwe vrienden. In de loop van de avond werd de geschiedenis verteld van het ontstaan van de Duitse gemeenschap in Noord-Sleeswijk. Later was er een video te zien in het kader van het 20-jarig jubileum van het koor van de Evangelisch-Lutherse gemeente Lambrechtshagen. Veel kan ik daar niet over vertellen want ik ben “abgehauen und ins Bett” maar buiten de zaal hoorde ik de mensen schateren dus men vermaakte zich uitstekend.

De volgende morgen was er de kerkdienst, weer met koorzang van de twee aanwezige koren. Ook Yvonne Meijer gaf een muzikale bijdrage, ze zong een lied van Bach. Uiteraard, zoals we van haar gewend, zijn was het een prachtige vertolking. Ria Schipper begeleidde haar op het orgel met ingetogen stijl, de combinatie van deze zangeres en organiste was uitstekend. Ook na de dienst tijdens de koffie zong Yvonne nog een mooi lied, hoewel het door de akoestiek in de koffiezaal niet helemaal tot z’n recht kwam. Desondanks hebben we ervan genoten.

In deze dienst werd stilgestaan bij het overlijden van Peter Wiendeck twee weken geleden. Hij was al enige tijd ziek. Peter was vanaf het begin betrokken bij de contacten, velen van ons hebben hem goed gekend.

Frits deed de preek  in het Duits, daartoe aangespoord door de voorganger van de kerk in Lambrechtshagen, Peggy Rotter. Frits had dit verzoek aanvaard onder voorwaarde dat Peggy volgend jaar bij ons de preek in het Nederlands zou verzorgen. Helaas moest ze op voorhand al bekennen dat dit haar niet gaat lukken. Het is haar vergeven. Wel hield Heidemarie Parlow een toespraakje in het Nederlands. Gelukkig herhaalde ze het daarna in het Duits zodat we ook begrepen welke mooie woorden ze ons toegevoegd had. Maakt niet uit; we waarderen de moeite die ze ervoor gedaan heeft zeer.

Dan nog Kaffee mit herrlichen Kuchen en toen was ‘de koek weer op’ oftewel de tijd van gaan was gekomen. We namen uitgebreid afscheid met veel geknuffel en hartelijke woorden. We hebben een fantastisch weekend beleefd en kijken uit naar de volgende ontmoeting in Groningen.